Hoe ontwikkelen militaire laarzen zich?

Militaire laarzen verschenen in de eerste plaats in Europa.

Bismarck zei: ‘Het verschijnen van militaire laarzen en de voetstappen van het marcheren zijn krachtige wapens van het leger.’ Het is duidelijk dat Pruisen, het land met zijn eerste strijdkrachten, diep geworteld is in de cultuur van de clan, en groot belang hecht aan militaire uniformen. Het is ook van hen. Dit schiep een precedent voor de ontwikkeling van militaire laarzen . De vroegste geschiedenis van Duitse militaire schoenen gaat terug tot de Pruisische periode van 1866. De eerste partij militaire schoenen waren leren bruine laarzen. Tijdens deze periode gebruikten andere Europese machten, zoals het Russische leger, het Franse leger en het Britse leger, ook lange laarzen als standaard militaire laarzen. De militaire laarzen van het Pruisische leger legden de basis voor latere standaardisatie. De stijl heeft altijd invloed gehad op het Duitse leger tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Daarvoor, in de lange geschiedenis van Europa, weliswaar Volledig leren laarzen waren op de lange termijn al verschenen, de meeste waren grof vervaardigd en onaantrekkelijk. Zelfs in de Verenigde Staten waren militaire schoenen destijds lelijk en ruw. Na de Duitse eenwording werd, onder invloed van Bismarck, meer nadruk gelegd op militaire laarzen. Deze trend heeft Europa en de Verenigde Staten, en zelfs de wereld, beïnvloed. 

Duitsland opende het begin van de standaard militaire laarzen en in de volgende twee wereldoorlogen ontwikkelde het zich verder:

In de periode van de Eerste Wereldoorlog verving het leger van de geallieerde staten de militaire laarzen met lange loop door laaghangende legerlaarzen en combineerde ze met leggings. Het voordeel hiervan is dat het lichter is en bevorderlijk is voor langeafstandsmarsen. Terwijl Duitsland nog steeds aandringt op militaire laarzen met lange loop: militaire laarzen met lange loop, hoewel omvangrijk, maar betere bescherming van de voeten, maar ook effectiever om 'oorlogsvoet' te voorkomen.

Na 1940 bleef de Duitse strijdlinie zich uitbreiden, van de hete Noord-Afrikaanse woestijn tot Moskou in de sneeuw en het ijs. Om zich aan te passen aan de omgeving in verschillende gevechtsgebieden, werden functionele marcherende laarzen met verschillende toepassingen naar de Duitse troepen gestuurd die in het buitenland vochten.

Het Afrikaanse leger van Rommel is bijvoorbeeld uitgerust met speciale woestijn laarzen . Woestijnlaarzen zijn onderverdeeld in hoge taille en lage taille. Ze zijn allemaal geregen. De taille van de laars is gemaakt van ademend veldas- of zandgeel canvas. De laars en de onderkant van de laarzen zijn gemaakt van leer, wat het optreden van dermatitis effectief kan voorkomen. In tegenstelling tot het Afrikaanse leger, dat lijdt onder extreme hitte, deelden de Duitse soldaten die in de kou bij een temperatuur van min 50 graden Celsius aan de oostkant vochten, twee soorten koude laarzen uit, die werden geleverd aan gewone infanterie- en gemechaniseerde soldaten. 

Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren het waarschijnlijk de Verenigde Staten die qua individuele uitrusting vergelijkbaar waren met de Duitsers. Destijds waren er twee soorten militaire laarzen die door de infanterie van het Amerikaanse leger werden gedistribueerd: de M42 militaire laarzen en de M43 gevechtslaarzen met hoge taille en leren leggings. In overeenstemming met de Amerikaanse militaire regelgeving moeten de M42 militaire laarzen tegelijkertijd worden bedrukt met standaard canvas leggings.

Na de Tweede Wereldoorlog zijn de Verenigde Staten doorgegaan met het ontwikkelen van nieuwe soorten militaire laarzen en zijn ze voortdurend getest in de oorlog.

Begin jaren zestig ontwikkelde het Amerikaanse leger waar nodig tropische laarzen. Het is gemaakt van vochtbestendig nylon en leer met twee ventilatiegaten. De zool is ontworpen in een 'Panama'-stijl. Het is gemakkelijker om vuil uit de grond te verwijderen. In de zool is een stalen plaat aangebracht om te voorkomen dat deze wordt gestoken. De oorspronkelijke laars van de tropische laars was gemaakt van groen nylon. In 1990 werd het bovenwerk van de schoen veranderd in zwart om het te standaardiseren en het gebruik ervan in het kampgebied te vergemakkelijken. 

Na het einde van de Vietnamoorlog is de meest bewonderenswaardige gevechtslaars in de VS waarschijnlijk een woestijnlaars die op grote schaal wordt gebruikt in het Midden-Oosten. Aan het begin van de Golfoorlog droegen de Amerikaanse grondtroepen zwarte laarzen met afvoergaten in de laarzen. Bij militaire operaties in woestijngebieden zijn dergelijke militaire laarzen te zwaar, vermomd en slecht warmteafvoerend. Voor het Amerikaanse leger houdt de kwaliteit van militaire laarzen niet alleen verband met de gezondheid van de soldaten, maar heeft deze ook invloed op de gevechtseffectiviteit van het leger. Indien nodig ontwierp het Amerikaanse leger snel een militaire laars die geschikt was voor woestijngevechten.

De verbeterde woestijnlaarzen hebben wel veel voordelen: de woestijnlaarzen zijn gemaakt van vochtbestendig leer en geweven nylon, de ventilatiegaten zijn geëlimineerd, het bovenwerk is voorzien van een ritssluiting om te voorkomen dat er zand binnendringt en de steekwerende staalplaat is uit het zoolontwerp verwijderd. Er is een honingraatvormige aluminium beschermlaag toegevoegd om de mate van schade van de mijn aan de voet te verminderen. Tegelijkertijd is het rubber van de zool zacht om puin in het zand te voorkomen; Bovendien worden het oppervlak en de coating van het schoenvetergat aangebracht. Het messing snelinrijgsysteem vermindert de tijd die nodig is om de laarzen aan te trekken aanzienlijk. Meestal duurt het 10 seconden. Tijdens de Golfoorlog bestelde het Amerikaanse ministerie van Defensie ongeveer 420.000 paar woestijnlaarzen.

Bovendien ontwerpt het Amerikaanse leger verschillende militaire laarzen voor verschillende omgevingen om aan verschillende operationele vereisten te voldoen. De militaire laarzen in legerstijl die speciaal zijn ontworpen voor gebruik in koude streken: geïsoleerde laarzen zijn ingedeeld in zwart en wit. Zwarte laarzen zijn geschikt voor gebruik in omgevingen van nul tot min 25 graden Fahrenheit, terwijl witte laarzen de voeten van soldaten effectief beschermen bij min 60 graden Fahrenheit. Nadat de witte isolatielaarzen waren verbeterd, werd een nieuwe isolatievoering van synthetisch materiaal toegevoegd.

De koudebestendige laarzen die zijn ontworpen om de kloof tussen standaard gevechtslaarzen en geïsoleerde laarzen te vullen, zijn marslaarzen die geschikt zijn voor gebruik in natte en koude omgevingen. De laarzen zijn volledig leer en full-liner en de voering is niet alleen waterdicht en vochtbestendig, maar heeft ook een goede luchtdoorlatendheid. Op de zolen van de laarzen is een antislipontwerp gebruikt om het lopen op ijs en sneeuw te vergemakkelijken.

Functionele militaire laarzen zijn de ontwikkelingstrend van moderne militaire laarzen. Met de veranderingen in de omgeving en de eisen aan aanpassingsvermogen zullen de toekomstige militaire laarzen steeds krachtiger en specifieker worden, en de stijl en het uiterlijk ontwikkelen zich ook in de richting van schoonheid en gemak. Misschien de toekomst. Er zal een soort militaire schoenen zijn die jij en ik ons ​​nooit kunnen voorstellen, laten we er samen naar uitkijken.