چکمه های نظامی چگونه توسعه می یابند؟

چکمه های نظامی در ابتدا در اروپا ظاهر شدند.

بیسمارک گفت: «ظاهر چکمه‌های نظامی و ردپای راهپیمایی، سلاح‌های قدرتمند ارتش است.» می‌توان دریافت که پروس، کشوری با اولین نیروهای مسلح خود، عمیقاً در فرهنگ این قبیله ریشه دوانده است و به لباس نظامی اهمیت زیادی می‌دهد. مال آنها هم هست این یک سابقه برای توسعه چکمه های نظامی . قدیمی ترین تاریخ کفش های نظامی آلمانی را می توان به دوره پروس در سال 1866 ردیابی کرد. اولین دسته از کفش های نظامی چکمه های قهوه ای چرمی بودند. در این دوره سایر قدرت های اروپایی مانند ارتش روسیه، ارتش فرانسه و ارتش بریتانیا نیز از چکمه های بلند به عنوان چکمه های نظامی استاندارد استفاده می کردند. چکمه های نظامی ارتش پروس پایه و اساس استانداردسازی بعدی را گذاشت. سبک آن همیشه ارتش آلمان را در طول جنگ جهانی دوم تحت تاثیر قرار داده است.

قبل از این، در تاریخ طولانی اروپا، اگرچه چکمه های کامل چرمی قبلاً در دراز مدت ظاهر شده بودند، اکثر آنها به طرز خامی ساخته شده بودند و جذاب نبودند. حتی در آن زمان در ایالات متحده، کفش های نظامی زشت و خشن بود. پس از اتحاد آلمان، تحت تأثیر بیسمارک، تأکید بیشتری بر چکمه های نظامی شد. این روند اروپا و آمریکا و حتی جهان را تحت تاثیر قرار داده است. 

آلمان شروع به چکمه‌های نظامی استاندارد کرد و در دو جنگ جهانی بعدی توسعه بیشتری یافت:

در دوره جنگ جهانی اول، ارتش ایالات متفقین چکمه‌های نظامی لوله بلند را با چکمه‌های ارتشی کم‌قد جایگزین کردند و آن‌ها را با ساق‌دارها ست کردند. مزیت این کار این است که سبک تر و مساعدتر برای راهپیمایی های طولانی است. در حالی که آلمان هنوز بر روی چکمه های نظامی لوله بلند اصرار دارد: چکمه های نظامی لوله بلند، اگرچه حجیم، اما محافظت بهتر از پاها، اما همچنین برای جلوگیری از 'پای جنگی' موثرتر است.

پس از سال 1940، خط نبرد آلمان همچنان گسترش یافت، از صحرای داغ شمال آفریقا تا مسکو در برف و یخ. به منظور انطباق با محیط در مناطق مختلف جنگی، چکمه های راهپیمایی کاربردی با کاربردهای مختلف به سربازان آلمانی که در خارج از کشور می جنگند اعزام شدند.

به عنوان مثال، ارتش آفریقایی رومل به تجهیزات ویژه مجهز شده است چکمه های بیابانی . چکمه های صحرایی به دو دسته کمر بلند و کم کمر تقسیم می شوند. همه آنها توری هستند. کمر چکمه از خاکستر مزرعه قابل تنفس یا بوم زرد شنی ساخته شده است. چکمه و پایین چکمه از چرم ساخته شده است که می تواند به طور موثری از بروز درماتیت جلوگیری کند. بر خلاف ارتش آفریقایی که از گرمای شدید رنج می برد، سربازان آلمانی که در سرما در دمای منفی 50 درجه سانتیگراد در ضلع شرقی می جنگیدند، دو نوع چکمه سرد توزیع کردند که برای پیاده نظام عادی و سربازان مکانیزه تهیه می شد. 

در طول جنگ جهانی دوم، احتمالاً ایالات متحده بود که از نظر تجهیزات فردی با آلمانی ها قابل مقایسه بود. در آن زمان، دو نوع چکمه نظامی توسط پیاده نظام ارتش ایالات متحده توزیع می شد: چکمه های نظامی M42 و چکمه های رزمی کمر بلند M43 با ساق های چرمی. مطابق با مقررات نظامی ایالات متحده، چکمه های نظامی M42 باید همزمان با ساق های بوم استاندارد چاپ شوند.

پس از جنگ جهانی دوم، ایالات متحده به توسعه انواع جدید چکمه های نظامی ادامه داده است و به طور مداوم در جنگ مورد آزمایش قرار گرفته است.

در اوایل دهه 1960، ارتش ایالات متحده چکمه های گرمسیری را در صورت نیاز توسعه داد. جنس آن از نایلون و چرم ضد رطوبت با دو سوراخ هواکش است. زیره کفش به سبک 'پاناما' طراحی شده است. پاک کردن خاک از خاک راحت تر است. یک صفحه فولادی در زیره آن تعبیه شده است تا از ضربه خوردن آن جلوگیری شود. چکمه اولیه چکمه استوایی از نایلون سبز ساخته شده بود. در سال 1990 برای استانداردسازی و تسهیل استفاده از آن در محوطه کمپ، رویه کفش به مشکی تغییر یافت. 

پس از پایان جنگ ویتنام، تحسین برانگیزترین چکمه جنگی در ایالات متحده احتمالاً یک چکمه بیابانی است که به طور گسترده در خاورمیانه استفاده می شود. در آغاز جنگ خلیج فارس، نیروهای زمینی ایالات متحده چکمه های مشکی با سوراخ های تخلیه بر روی چکمه ها می پوشیدند. در عملیات های نظامی در مناطق بیابانی، چنین چکمه های نظامی بسیار سنگین، مبدل و گرما ضعیف هستند. برای ارتش ایالات متحده، کیفیت چکمه های نظامی نه تنها به سلامت سربازان مربوط می شود، بلکه بر اثربخشی رزمی ارتش نیز تأثیر می گذارد. در صورت نیاز، ارتش آمریکا به سرعت یک چکمه نظامی مناسب برای نبرد در صحرا طراحی کرد.

چکمه‌های صحرایی بهبودیافته مزایای بسیاری دارند: چکمه‌های صحرایی از چرم ضد رطوبت و نایلون بافته شده ساخته شده‌اند، سوراخ‌های هواکش حذف شده‌اند، رویه آن مجهز به زیپ برای جلوگیری از ورود شن و ماسه است و ورق فولادی مقاوم در برابر ضربه از طرح زیره جدا شده است. لایه محافظ آلومینیومی لانه زنبوری شکل برای کاهش میزان آسیب معدن به پا اضافه می شود. در عین حال، لاستیک زیره نرم است تا از خراشیده شدن در ماسه جلوگیری کند. علاوه بر این، سطح سوراخ بند کفش و پوشش اعمال می شود. سیستم نخ سریع برنجی زمان لازم برای پوشیدن چکمه ها را بسیار کاهش می دهد. معمولا 10 ثانیه طول می کشد. در طول جنگ خلیج فارس، وزارت دفاع ایالات متحده حدود 420000 جفت چکمه بیابانی سفارش داد.

علاوه بر این، ارتش ایالات متحده چکمه های نظامی مختلفی را با توجه به محیط های مختلف طراحی می کند تا نیازهای عملیاتی مختلف را برآورده کند. به عنوان مثال، چکمه های نظامی به سبک ارتش که به طور خاص برای استفاده در مناطق سرد طراحی شده اند - چکمه های عایق شده به سیاه و سفید طبقه بندی می شوند. چکمه های مشکی برای استفاده در محیط هایی از صفر تا منفی 25 درجه فارنهایت مناسب هستند، در حالی که چکمه های سفید به طور موثر از پای سربازان در دمای منفی 60 درجه فارنهایت محافظت می کنند. پس از بهبود چکمه های عایق سفید، یک آستر عایق از مواد مصنوعی جدید اضافه شد.

چکمه های ضد سرما که برای پر کردن شکاف بین چکمه های رزمی استاندارد و چکمه های عایق طراحی شده اند، چکمه های مارس هستند که برای استفاده در محیط های مرطوب و سرد مناسب هستند. چکمه ها تمام چرم و تمام آستر هستند و آستر نه تنها ضد آب و ضد رطوبت است بلکه از نفوذپذیری هوا نیز برخوردار است. برای سهولت در راه رفتن روی یخ و برف از طرحی ضد لغزش در زیره چکمه استفاده شده است.

چکمه های نظامی کاربردی روند توسعه چکمه های نظامی مدرن هستند. با تغییرات محیطی و الزامات سازگاری، چکمه های نظامی آینده بیشتر و قوی تر، خاص تر و خاص تر می شوند و سبک و ظاهر نیز در جهت زیبایی و راحتی در حال توسعه هستند. شاید آینده یک نوع کفش نظامی باشد که شما و من هرگز نمی توانم تصورش را بکنم، بیایید با هم منتظر آن باشیم.